De Warrekam: Hét bruisende ontmoetingscentrum in Laren

De Warrekam: zeven dagen per week leven in de brouwerij

Tijdens de bijeenkomst ‘Vertel eens over vroeger’ op donderdagmiddag 25 juni stond het Brinkhuis in het teken van herinneringen aan De Warrekam. Na afloop stuurde Jan Tolsma nog een aanvulling. Want één ding wilde hij graag duidelijk maken: De Warrekam was er destijds bepaald niet alleen voor jongeren. Van heel jong tot behoorlijk oud viel er iets te beleven.

Dat alles altijd op rolletjes liep? Jan: “Was dat maar waar.”

Met uitzondering van drie weken zomervakantie en een week na Kerstmis was De Warrekam zeven dagen per week open. Drie beroepskrachten, een conciërge, stagiaires en een grote groep vrijwilligers hielden het geheel draaiende. Soms waren er wel tachtig vrijwilligers actief. En hun werkzaamheden liepen sterk uiteen: de één schonk koffie, een ander gaf een cursus navigatie.

Vertel eens over vroeger Warrekam - met Ria Calis in Brinkhuis Laren

Van kinderinstuif tot jazzconcert

De week kende een aantal vaste programmapunten, al veranderde het aanbod natuurlijk door de jaren heen. Er waren discoavonden, kinderinstuiven en kinderclubs, judo, gitaar- en blokfluitles, een open atelier, vrouwencafé en biljartclub. Je kon er klaverjassen, zeefdrukken, keramiek maken of leren werken met video.
Ook voor het wat steviger handwerk kon je terecht in De Warrekam. Er werd gesmeed, gelast en gedraaid. Daarnaast waren er jazzballet en tijdelijke cursussen in bijvoorbeeld bloemschikken, macramé, navigatie en fotografie. Voor dat laatste beschikte De Warrekam zelfs over een donkere kamer in de kelder.
Jongeren konden tijdens de openingstijden gewoon binnenlopen om te tafeltennissen, tafelvoetbal te spelen of een bordspel te doen. Maar De Warrekam pakte soms ook veel groter uit. Vier keer organiseerden vrijwilligers een popconcert in de tuin, met bands en artiesten die in die tijd grote bekendheid genoten, onder wie Herman Brood.
De theatercommissie zorgde voor filmvoorstellingen, koffieconcerten, cabaret en jazz. Bekende artiesten als Drs. P en NAR traden er op, naast veel minder bekende namen. Uit de jazzconcerten ontstonden zelfs jamsessies, al was die activiteit volgens Jan geen lang leven beschoren.
De commissie speelde ook een belangrijke rol bij de Kerst-Inns, met als motto: ‘Om de kerst eens anders en met anderen te vieren.’

Vrouwen, kinderen en vrijwilligers

Vanuit het vrouwencafé ontstond een actieve vrouwenemancipatiegroep. Er werden assertiviteitstrainingen gegeven, VOS-cursussen georganiseerd, lessen zelfverdediging aangeboden en lezingen en excursies gehouden. Ook werden er gezamenlijk acties voorbereid.
Voor kinderen was de eerste week van de zomervakantie jarenlang gereserveerd voor de speel- en avonturenweek. Het thema wisselde steeds: van Toetanchamon en de middeleeuwen tot hutten bouwen, het Klokbekervolk en een indianenstam. Later maakten deze weken plaats voor watersportkampen voor kinderen vanaf zeven jaar en voor tieners.
Ook de herfstvakantie werd benut. Een aantal jaren konden kinderen zeepkisten timmeren, met als feestelijke afsluiting natuurlijk een race met de zelfgebouwde vehikels.
De kinderspelen op Koninginnedag werden lange tijd vanuit De Warrekam voorbereid en georganiseerd.
En ook de vrijwilligers zelf kregen aandacht. Om hen beter toe te rusten voor hun werk werden zo nu en dan trainingsweekenden gehouden op de volkshogeschool in Bergen.

Niet alleen activiteiten

De Warrekam had bovendien functies die minder zichtbaar waren. Zo stond er een grote diepvrieskast van Tafeltje Dekje. De dames Sanders en Schoevers bewaarden daarin maaltijden die vervolgens door vrijwilligers bij mensen thuis werden bezorgd.
Ook een kleuterspeelzaal vond lange tijd onderdak in het gebouw.
Eén beperking bleef er wel: geld om de bovenverdiepingen rolstoelvriendelijk te maken was er helaas niet.
Maar wie de lange lijst aan activiteiten overziet, begrijpt wat Jan Tolsma na de bijeenkomst nog graag wilde meegeven: De Warrekam was veel meer dan een jongerencentrum. Het was een huis waar bijna iedere leeftijd wel een reden had om binnen te lopen — om iets te leren, iets te maken, anderen te ontmoeten of simpelweg mee te doen.

Willem Jan van den Brink